Follow by Email

Saturday, December 3, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-66

चन्द्रिका-६६

निजदयितसुतं प्रियासमेतं
प्रणतममोघशुभाशिषो वचोभिः ।
नरपतिरमितोत्सवोऽभ्यषिञ्चत्
किमिह सुखं जनकस्य पुत्रभूतेः ॥ २३७ ॥

सुतपरिणयमङ्गलार्थसिद्ध्यै
निजसचिवं च समादिदेश राजा ।
भवतु सकलवैधकार्यजातं
नगरजनस्य सुखार्थमित्यवोचत् ॥ २३८ ॥

समुचितसुजने विमातृपुत्रीं
घटयितुमैच्छतुमां च चन्द्रिका सा ।
सविनयमवदत्स्वरागपात्रं
यदि भवितेदमहं ध्रुवं सुहृष्टा ॥ २३९ ॥
- - - - 

Friday, November 25, 2016

Sanskrit blog: Chandrika-( A Fairy tale)-65

चन्द्रिका-६५

अनुपमदयितां निनीषमाणः
जनपसुतः प्रययौ सुहृत्समेतः ।
निजभवनमुखे स्थितां सुकन्यां
वदनरुचैव दिशो प्रदीपयन्तीम् ॥ २३४ ॥

अतिशयभयसिक्तवामपाणिं
स्वकरतले परिगृह्य चन्द्रिकायाः ।
स्वपितृभवनमेव लज्जितां तां  
पितृनमनाय निनाय राजपुत्रः ॥ २३५ ॥


अविरतमनुयाति तां बिडाले
अनयदुभे ललना कलामुमां च ।
नरपतिनिलयं न कैः प्रशस्या
स्वजनवदन्यजनेषु वृत्तिरस्याः ॥ २३६ ॥
- - - -

Saturday, November 19, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale )-64

चन्द्रिका-६४

नियमः परिपालितस्त्वयाहम्
बहु मन्ये तव गाढकर्मनिष्ठाम् ।
व्रज नायय सादरं सुभाग्यां
मम पुत्रस्य समक्षमाशु तन्वीम् ॥ २३१॥

नृपवाक्यचमत्कृतिप्रहृष्टः
प्रतिहारः पुलकावृतार्द्रगात्रः ।
समवाप्तुमुदीरितां नृपाज्ञां
प्रणतो बद्धकराञ्जलिश्चचाल ॥ २३२ ॥

 x x x

अथ नृपतनयः स्मरेण विद्धः
निजदयितागमनस्य रम्यवार्ताम् ।
स्वसहचरजनैः निशम्य हृष्टः
दिनकरतप्तमहीव वर्षपाते ॥ २३३ ॥
- - - - 

Saturday, November 12, 2016

Sanskrit blog: Chandrika ( A Fairy tale)-63

चन्द्रिका-६३

प्रतिहार न तत्र कापि चिन्ता
नियमो मे न हि युज्यतेऽबलायाम् ।
भविता खलु सा कुमारपत्नी
अनुयान्तु प्रमदां शतं बिडालाः ॥ २२८ ॥

यदि मूकमृगेषु वृत्तिरस्या
इयती प्रेममयी भवेत्तदानीम् ।
भविता नियतं प्रसन्नदृष्टिः
करुणार्द्रा नगरप्रजास्वमुष्याः ॥ २२९ ॥

स्थिरता हृदयस्य वै प्रशस्या
ललनायाः स्वबिडालपालनार्थम् ।
नृपपुत्रकरावलम्बनाशा
स्थगिताहो कुरुते हि कापि नान्या ॥ २३० ॥
- - - -

Saturday, November 5, 2016

Sanskrit blog : Chandrika ( A Fairy tale )-62

चन्द्रिका-६२

यदि चेत् शृणु मे प्रियो बिडालः
प्रतिषिद्धोऽस्ति मया सह प्रवेष्टुम् ।
जनपः कृपया त्वया निवेद्यः
न भवेत् सौधवरे मम प्रवेशः ॥ २२५ ॥


दरविस्मयरोषरञ्जितास्यः
दृढमेतद्वचनं निशम्य तन्व्याः ।
त्वरया नृपनिश्चयोपलब्ध्यै
प्रतिहारः नृपसन्निधिं जगाम ॥ २२६ ॥

अवगम्य समाकुलेन राजा
प्रतिहारेण यथावदुक्तमर्थम् ।
स्मितपूर्वमभाषत प्रहृष्टः
घनगम्भीररवेण सान्त्वयन् तम् ॥ २२७ ॥
- - - -

Saturday, October 29, 2016

Sanskrit blog : Chandrika ( A Fairy tale)- 61

चन्द्रिका-६१

स्वसखायमनुद्धतं बिडालं
रथमारुह्य सहर्षमाह्वयन्ती ।
सह तेन जगामचाङ्गनाभ्यां
वृतबाला जनपालयं जवेन ॥ २२३ ॥

रुरुधे रथमाशु चन्द्रिकायाः
प्रतिहारः नृपमन्दिरस्य मार्गे ।
अवदत् प्रतिषिध्यतेऽस्य जन्तोः
नृपसौधे नरपाज्ञया प्रवेशः ॥ २२४ ॥
- - - -

Saturday, October 22, 2016

Sanskrit blog : Chandrika (A Fairy tale)-60

चन्द्रिका-६०

तनये तव वाञ्छितं प्रपूर्णं
सकलं स्थास्यति सृष्टमत्र तावत् ।
नववस्त्रविभूषणानि राजा
सुखितो दास्यति वो शुभाय यावत् ॥ २२० ॥

इति यावदुवाच दिव्ययोषित्
क्षणदेव प्रसभंह्यभूददृश्या ।
अनिरीक्ष्यगतेन तावदेव
प्रजहत्याशु कृतिस्थलं कृतार्थाः ॥ २२१ ॥

उमया सह लज्जिता विमाता
प्रसमीक्ष्याचरणं हि चन्द्रिकायाः ।
अपकारकृतां कृतोपकारः
बहुशो वर्धयते सतां प्रवृत्तिम् ॥ २२२ ॥
- - - - 

Saturday, October 15, 2016

Sanskrit blog:Chandrika (A Fairy tale)-59

चन्द्रिका-५९

लसदुज्ज्वलभूषणैर्विविक्तैः
विमलक्षौमपरिच्छदैश्च रामाः।
सुरयोषिदमोघमाययैव
क्षणमात्रेण विभूषिता बभूवुः ॥ २१८ ॥

पुरुहूतनियन्तृतुल्यसूतः 
दृढपुष्टाकृतयस्सितास्तुरङ्गाः ।
कनकोदकलिप्तशृङ्गयुक्तः
शतघण्टासहितः रथश्च सिद्धाः ॥ २१९ ॥ 
- - -

Saturday, October 8, 2016

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-58

चन्द्रिका-५८
नरपोचितवेशभूषणैर्मां
जननीं मे भगिनीं च सज्जितास्त्वम् ।
कुरु देवि रथं ससारथिं च
सृज याच्ञां शृणु चन्द्रिकेत्यवोचत्   ॥ २१६ ॥

सुकरः खलु पुत्रि ते नियोगः
कृतमित्येव मयात्र विद्धि भक्ते ।
इति यावदुवाच देवता स्त्री
सकलं सृष्टमभूत् हि तावदेव ॥ २१७ ॥ 
- - - -  

Saturday, October 1, 2016

Sanskrit blog: Chandrika (A Fairy tale)-57

चन्द्रिका-५७

शृणुत क्षितिपालयं व्रजामि
प्रसभं कामदुघां समर्च्य देवीम् ।
समयः प्रतिपाल्यतां भवद्भिः
इति सा प्रार्थयतागतान् विनम्रा ॥ २१३ ॥

प्रमदाऽतुलभक्तिभावपूर्णा
मुनिदत्तं प्रबलं जजाप मन्त्रम् ।
स्वतनुं प्रणिधाय नैजकक्षे
रहसि स्वस्थमनाः निमील्य नेत्रे ॥ २१४ ॥

सपदि स्मिततोयसिक्तवक्त्रा
विबुधस्त्री शुभमूर्तिराविरासीत् ।
तनये वद किं मयाद्य कार्यं
अनुकम्पा त्वयि मे सदेत्यवादीत् ॥ २१५ ॥
- - - -